Avengers: Endgame Spoiler’lı İnceleme

Avengers: Endgame Spoiler’lı İnceleme

Merhaba sevgili okur filmden yaklaşık iki saat önce çıktım. Aklımda filmden çıktığım gibi yazı girmek vardı fakat ne kafamı toplayabildim ne de ağlamaktan fırsat bulabildim. 2008’de ilk Iron-man filmi ile başlayan bu on bir senelik maceranın sonu maalesef ki geldi. Yazıya tam giriş yapmadan önce, belirteyim diyorum yine de ne olur ne olmaz: Bu yazı aşırı derecede spoiler içerir eğer ki filmi izlemediyseniz gerçekten çok yazık olur. Uyarımı da yaptığıma göre yazıya devam edebilirim

Ulan ne filmdi be! On bir sene boyunca ektikleri tohumların bu şekilde yeşermesi… Düşününce hala ufaktan gözüm dolmuyor değil. Öncelikle filmin Hawkeye ile açılması gayet mantıklı bir seçim olmuş. Hawkeye‘ın ailesinin toz olmasının karakter üzerindeki etkisi çok iyi yansıtılmış ve hikayeye gayet iyi yedirilmişti. Film ilk başta düşük tempo ile başlıyor. Bir kesim bundan rahatsız olmuş. Benim şahsi görüşüm bunun böyle olmasının daha iyi bir seçim olduğu yönünde. Karakterlerin parmak şıklatmasından sonraki ruh hallerini gayet iyi hissetmemizi sağladı bence bu şekilde. Devamında tek tek karakterlerin bulunduğu halleri ve düştükleri durum gerçekten çok üzücüydü. İlk yarı biraz yavaş geçmekte, ilk yarının sonlarına kadar kurulan senaryo ise ikinci yarıda inanılmaz coşmakta. Normalde özellikle sinemada film izlenirken çıt çıkmaması gerektiğini savunan ben, ikinci yarıda kendimi tutamayıp ne küfürler, ne heyecan çığlıkları attım bilemezsiniz. Bu filmin benim için kişisel önemi çok fazla. Çünkü ben ilk Marvel filmi olan Iron-man’i sekiz yaşımdayken izledim o günden bu yana sıkıdan takip ettiğim bir film serisine gayet de yakıştırıyorum bu filmi. İkinci yarıda biraz tempo dengesizlikler var evet fakat bu benim canımı en azından bu filmde sıkmadı. Bunun sebebi film sizi belirli yerlerde coşturuyor ama sonra bu coşkuyu kesiyor fakat coşturdukları yerlerde öyle bir coşturuyor ki daha terinizi soğutmadan başka bir şeye coşuyorsunuz. Aynı zamanda filmde beni şaşırtan bir şey de tahmin edebildiğimiz bir çok olayı bir şekilde sanki hiç öyle olacağını düşünmemişiz gibi heyecanlandırabilmesi. Buna örnek vermek gerekirse Kaptan Amerika‘nın Mjöllnir‘i kaldırabilmesi. Ulan inanılır gibi değil Avengers: Ultron’un Çağı‘ndan beri diyoruz ki ‘‘Eninde sonunda kaldıracak o çekici”. Fakat yok, yine de coşuyorsun olaya. O sahne o kadar iyi çekilmişti ki yerimden zıpladım o anda. Bir başka örnek de Tony‘nin ölmesi mesela. Ulan biliyoruz zaten birileri net ölecek ki bu da büyük ihtimalle ya Kaptan Amerika ya da Iron-Man olacak, ama ne mutlu ki, senaryo yazarları ve yönetmenler yine muhteşem bir iş çıkartıp salonun yarısından fazlasını ağlatabiliyor o sahnede. Filme girmeden önce ne kadar ağlamak istemiyorum desem de son yarım saat komple ağladım. Yani şu an kafamdan o kadar şey geçiyor ki yazıya dökmeye zorlanıyorum. Her sahnesinden bahsetmek istiyorum filmin ama maalesef ne benim bunu yazmaya gücüm yeter ne de sizin okumaya.

Peki nedir gözümüzden kaçan detaylar?

Şu an aklıma gelen detaylardan birisi Tony‘e yapılan cenaze töreninde arkada gözüken çocuk. Iron-Man 3‘deki çocuğu hatırlıyor musunuz? Hani şu Tony ile tatlı bir bağ kuran çocuk. Aynen oradaki çocuk o. Filmin sonunda after credits olmasa da son Marvel logosu gözükürken arkada bir ses duyuyoruz. Bu ses ilk Iron-Man filmindeki zırh dövme sesinin aynısı. Bunun hakkında iki teorim var. Birincisi on bir senedir aramızda olan bir karakteri yani Tony Stark‘ı uğurladığımız için bir saygı duruşu bazında olabileceği yönünde ama bir diğeri ise yeni Iron-Man‘in o çocuk olabileceği yönünde. İkincisi bana çok daha mantıklı geliyor çünkü daha şimdiden Infinity War filminin gişe rekorunu kıran bir film bu ve Disney‘in parayı ne kadar çok sevdiğini hepimiz biliyoruz. Çizgi romanlarda olduğu gibi mutlaka burada da Avengers ekibi devam edecektir. Buna ışık yakan başka bir detay ise Kaptan Amerika’nın kalkanını Sam’e vermesi. Çizgi romanlarda da Kaptan Amerika emekli olmasından sonra onun işini devralan kişiler mevcut. Sam de bunlardan birisi. Üstüne, gelecek dizi projelerini de düşünürsek bu maceranın aslında bir son olmasının yanı sıra aynı zamanda bir başlangıç niteliği de taşıması. İlerleyen zamanlarda şuan ki karakterlerimize ne olduğunu ve gelecek yeni karakterlerin kimler olacağını sabırsızlıkla beklemekteyim. Sanırım beklemekten başka yapacak hiçbir şeyimiz yok.

Benim Avengers: Endgame ile olan görüşlerim bu kadar sevgili okur. eğer bir puan vermem gerekirse 9.5/10 olurdu. Tekrar bu platformda görüşmek üzere. Sağlıcakla kalın ve kendinize iyi bakın 3000 kez 🙂

Bir yorum yap.

Tıkla ve yayına katıl.
Takip etmek için tıklayın.